Plantenbakzorg

Je hoort het etenskarretje al van verre aankomen. Een dame met een wit hesje schuift het rammelende geval de kamer binnen, waar mijn vriendin ligt bij te komen van een operatie. Ze stralen op een vreemdsoortige manier hetzelfde uit, de dame en het etenskarretje. Met beide is het een beetje droevig gesteld. Net als met het menu. Op het karretje liggen Dirk van den Broek broden, in plastic verpakte appelparten en een schrikbarende hoeveelheid vleeswaren (ongetwijfeld bio-industrie). Kaas is er alleen in de smaak jong. Alles ademt gebrek uit. Gebrek aan kwaliteit, aan warmte, aan zorg.

Dat geldt ook voor de rest van het ziekenhuisinterieur. Het marmoleum is versleten en vaal, de kasten zijn van nepfineer, de gordijnen tussen de bedden groezelig en viesgeel. Hier en daar zie je een poging tot opleuking, want ook ziekenhuizen weten inmiddels dat de mens gevoelig is voor omgevingsinvloeden. Daarom smeert men wat vrolijke kleurtjes op de muren en duikt er af en toe een plantenbak op. Want planten, zo is bewezen, oefenen een positieve invloed uit op onze pijnbeleving, verminderen het ziekteverzuim en verhogen de arbeidsproductiviteit.

Gebouwen komen niet lukraak tot stand. Ze evolueren mee met mens en maatschappij. Ontrafel de huidige ziekenhuisarchitectuur en je ontdekt de hedendaagse visie op gezondheid en ziekte. Datzelfde geldt voor de wijze waarop het leven binnen zo’n gebouw georganiseerd is. Het eten, de bezoekregeling, het soort vermaak, de therapieën die wel of juist niet worden aangeboden. Het zijn allemaal keuzes die inzicht geven in het heersende denken over ziekte en herstel, en wie de Nederlandse ziekenhuizen bekijkt ziet dat het vooral beter-maak-fabrieken zijn. Alles is gericht op het bestrijden van kwalen, maar de mens die drager is van de kwaal lijkt vergeten. Dat komt niet door de mensen die er werken, maar door een systeem dat bezwijkt onder zijn eigen eenzijdigheid.

Zittend aan het bed van mijn vriendin rest mij niets dan de hoop dat ze snel weer thuis zal zijn. Ziekenhuizen maken ziek. Door hun afschuwelijke inrichting, het slechts denkbare eten, het angstwekkende gebrek aan tijd en aandacht van het personeel en het ontbreken van iedere vorm van zinvolle activiteit of schoonheid. Wie meent dat er voor dit alles geen geld is, lijdt aan blikvernauwing. Natuurlijk zal het bouwen van gebouwen met meer comfort, schoonheid en mogelijkheden aanvankelijk duurder zijn. Maar die investering levert al snel veel op. Gezonde omgevingen dragen bij aan een vlotter herstel, ze komen het functioneren van het verplegend personeel ten goede en ze reduceren zelfs het aantal medische fouten!

Om daar te komen is er echter meer nodig dan het aanbrengen van een lik verf en het aanschaffen van wat potjes groen. Wie voorbij wil aan plantenbakzorg zal grootser moeten denken.

Marie-José Calkhoven

Marie-José Calkhoven

Blog delen op sociale media?

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *