Gevangen in beelden

Begin dit jaar zag ik op de tentoonstelling Beter dan God bijgevoegd filmpje. Amy’s verhaal is een van de drie verhalen uit de serie My favorite funeral, die werd uitgezonden in november 2008 en in februari 2009 op TV Rijnmond. De serie heeft veel landelijke media aandacht getrokken.

Amy wil niet oud worden. Als voormalig model is het haar een gruwel dat haar lichaam eens ten prooi zal vallen aan rimpels, verzakkingen, en ander ongemak. Daarom heeft ze bedacht dat ze voor ze dertig wordt uit het leven wil stappen. Na haar overlijden wil ze in doorzichtige kunststof gegoten worden, zodat mensen zich door de eeuwen heen, aan haar schoonheid kunnen vergapen.

Anuska Oosterhuis, de bedenkster van My favorite funeral, is een kunstenares. In haar werk onderzoekt zij de invloed van massamedia op het denken van mensen. My favorite funeral  is dan ook geen realitysoap, maar een nep documentaire. De personen die aan het woord komen zijn acteurs en de verhaallijnen zijn ontsproten aan het brein van de bedenkster. Toch zijn zowel media als publiek, massaal in de illusie van echtheid getrapt.

Oosterhuis haar werk, en met name de aflevering van Amy, is interessant omdat het toont hoe moeilijk het is, om in de stroom van beelden die tot ons komen echt van niet-echt te onderscheiden. Door de wereld van de massamedia te kopiëren – Oosterhuis kiest in haar filmpjes dezelfde werkwijze, dezelfde formats, dezelfde wijze van PR voeren – laat ze bovendien zien, hoe makkelijk het is om mensen dingen te laten geloven. En wat de uitwerking is van de massabeelden die ons dagelijks omringen: we worden wat we zien. In het geval van Amy een vrouw die in de ban is geraakt van het schoonheidsideaal dat dagelijks over ons wordt uitgestort. Haar angst voor verval en oud worden is een afgeleide van dit ideaal.

Maar het meest shockerende wat Oosterhuis doet, is tonen dat Amy overtuigd is van de vrijheid van haar keuze. Zij ziet niet hoe zij de gevangene is geworden van een ‘beeld’ dat dicteert wat schoonheid is ook al herkent ze dat beeld wel als het dominante schoonheidsideaal.

My favorite funeral roept vragen op. Het bevraagt de macht van de media en van de heersende culturele beelden die zij uitdraagt. Maar bovenal roept het de vraag op hoe vrij wij mensen daadwerkelijk zijn.

Picture of Marie-José Calkhoven

Marie-José Calkhoven

Blog delen op sociale media?

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *